<$BlogRSDUrl$>
Ömmurnar
Kom hjem til mig, vær ikke så længe ude... ML-blogg

nóvember 09, 2005
Hae ho !

Paris brennur…? Eg fae stödugar fréttir af tessu ofremdar àstandi hér frà àhyggjufullum foreldrum heima à Islandi. Tetta fer nù ekkert fram hjà manni en hér inni i Paris verdur madur ekkert var vid tetta. Mér var samt kannski ekki alveg rott tegar ég for i vinnuna i gaermorgun ; forsidumynd eins dagbladsins var af slökkvilidsmönnum ad berjast vid elda i Asnières tar sem skolann minn er einmitt ad finna og svo var talad um gengi af unglingum ad kveikja i à lestarstödinni sem ég nota à hverjum degi. Kannski einhverjir nemenda minna ?! Nei, held ekki, tetta ùthverfi er ekki svo slaemt. Nog um tad. Eg er loksins farin ad geta stikad um à minum venjulega hrada eftir ad hafa kjagad um eins og hölt haena i taepar 2 vikur. Ferdalagid i le Massif Central for alveg med mig. Fimm daga gönguferd um holt og haedir, dali og skoga....hélt ég vaeri svo mikill göngugarpur en komst tvi midur ad tvi ad ég hef greinilega lifad i blekkingu!
Eg er ekki à götunni eins og allt stefndi i à timabili en hùsnaedismàl eru samt enn i hàlfgerdum olestri. Eg er enn ad reyna ad koma mér fyrir en tad gengur allt of haegt. Hjàlp! Trif hafa ödlast nyja merkingu fyrir mér. Held ad fyrrverandi leigjandi, attraedur monsieur Vecchia, hafi ekki tekid til hendinni sidan 1948 tegar hann flutti inn. Grinlaust. Tvilik svinastia. Eg à nokkra mjög goda nàgranna; James hjonin sem eru eiginlega ordnir gudforeldrar minir og Valid, hàlffranskur-libanskur stràkur, sem tok okkur i kennslustund i libanskri matargerd, dyrindis màltid sem vid snaeddum tar!

Kved ad sinni, làtid nu i ykkur heyra, kossar
Asdis