<$BlogRSDUrl$>
Ömmurnar
Kom hjem til mig, vær ikke så længe ude... ML-blogg

október 08, 2003
Unglingaástir, uppgangur ofl...

Ég elska Jess í mæðgunum!
Hér með tilkynnist að ég er búin að lækka standardinn niður í 18 ár!...komm on, það er ekkert svo ungt ;)
Ég sleppti kennarafundi til að fara heim og æla, sofnaði og vaknaði akkúrat þegar Leiðarljós var að byrja, hversu sorglegt sem það kann að hljóma! Talaði svo í símann í nokkrar klukkustundir, ráfaði um íbúðina æjandi og óandi og hringdi í mömmu sem er alltaf best þegar maður er veikur. Hún var sjálf hálf slöpp þó að hún léti sig hafa það að fara í vinnuna. Þá datt mér í hug að hringja í þann sem er næst mömmulegastur (angar allavega af kynorkubakstri), Héðinn. Fyrst talaði ég við Siggu systur sem kom með útskýringu á því af hverju hún kyssti strák í pilsi. Hún var sem sagt í grímuafmæli og var fótboltastrákur og kyssti klappstýru! Þetta varpar kannski ljósi á það, af hverju ég fór ókysst heim úr grímuafmæli Héðins hérna um árið, ég sem var feit og doppótt geimvera!!! Hver kyssir geimverur (hefði frekar átt að vera kynvera). Ég ætla að vera fótboltastrákur næst.
Svo talaði ég við Hésa sem var á leið til stofu þeirrar er kennd er við öl. Hann sagði mér ógeðfellda sögu af þroskaheftum manni sem sat við hliðina á honum í strætó og boraði stanslaust í nefið. Svo fylgdist hann með bílunum og puttinn fylgdi alltaf með í nösinni. Ógeðfellt nokk!
Þegar þarna var komið við sögu þurfti ég meira en nokkru sinni að æla og Hési að fara í vinnuna svo ég kvaddi og ældi.
Nú er ég í vinnunni og ætla að þrauka daginn, ég skal.
Matta